Co najmniej 27 osób zginęło w Centralnej i Wschodniej Europie w wyniku ostatnich opadów deszczu. Tysiące osób zostało bez dachu nad głową, a setki miast, wiosek, dróg i mostów uległo rozległym zniszczeniom. Powódź objęła tereny Ukrainy, Mołdowy, Słowacji, Węgier i Rumunii.

Ukraina: liczba ofiar śmiertelnych wzrosła do 13, wśród nich jest pięcioro dzieci. Według danych ukraińskiego resortu ds. kryzysowych, po czterech dniach burz i nawałnic zalanych zostało około 20 tysięcy domów, ewakuowano ponad 8 tys. ludzi. Wiele osób nadal znajduje się w strefie bezpośredniego zagrożenia, gdyż poziom wód w rzekach ciągle wzrasta. Bez prądu jest około 300 miejscowości. Zniszczone zostało 400 mostów i około 200 kilometrów dróg. Pod wodą znalazło się 18 tysięcy hektarów upraw.

Mołdowa: 26 lipca ewakuowano 1 371 dzieci przebywających na obozach letnich w okolicach Chisinau. W dotkniętych powodzią regionach nie ma wody do picia. Poszkodowani potrzebują także materiałów budowlanych, środków higieny, ubrań i żywności.

Słowacja: Straty materialne szacuje się na miliony koron. Kilkanaście miejscowości jest odciętych od świata. Zatopiona jest Orava. Wylały rzeki w okolicach Tvrdoszina. W usuwaniu szkód pomaga wojsko. W słowackich Tatrach z powodu zawalonych mostów zamknięte są wszystkie większe doliny.

Rumunia: Zalanych zostało ponad 70 miejscowości, 200 km dróg i 600 hektarów pól. Żywioł zabił pięć osób, a tysiące zmusił do ewakuacji. Uszkodzenia linii elektrycznych spowodowały odcięcie ok. 20 tys. ludzi od prądu.

Międzynarodowa Federacja Stowarzyszeń Czerwonego Krzyża i Czerwonego Półksiężyca ofiarowała pomoc techniczną stowarzyszeniom tych krajów. Wolontariusze rozdają ciepłe posiłki, koce, ubrania, a także filtry uzdatniające wodę. Pomagają w odbudowie domów i dróg. Decyzja co do dalszego wsparcia w skali międzynarodowej zostanie podjęta w ciągu najbliższych kilku dni.

Podobna katastrofa nawiedziła południową Polskę w lipcu 1997 roku. Wtedy wylały rzeki: Bóbr, Nysa Łużycka, Nysa Kłodzka, Odra, Skora, Widawa oraz górna Wisła. Bilans powodzi to 55 ofiar śmiertelnych i straty materialne szacowane na około 12 mld złotych. W wyniku powodzi dach nad głową straciło 7000 ludzi, straty z tytułu zniszczenia majątku poniosło 9000 firm. Woda zniszczyła lub uszkodziła 680 000 mieszkań, 4000 mostów, 14 400 km dróg, 613 km wałów przeciwpowodziowych i 500 000 ha upraw.

Pomoc, jaką świadczył wówczas Polski Czerwony Krzyż, obejmowała trzy fazy:

1. dostarczenie żywności i wody pitnej poszkodowanym;
   
2. dostarczenie artykułów pierwszej potrzeby w tzw. paczkach rodzinnych;
   
3.  tzw. faza rehabilitacji - pomoc w okresie odbudowy zniszczeń, dostarczenie rodzinom niezbędnego wyposażenia gospodarstwa domowego.

W akcjach ratunkowych uczestniczyły również Grupy Ratownictwa Specjalnego PCK. Od pierwszych dni współpracowaliśmy także z innymi organizacjami pozarządowymi działającymi na rzecz powodzian: Polską Akcją Humanitarną, Caritas Polska, Związkiem Harcerstwa Polskiego i kancelarią Prezydenta. Dzięki funduszom pozyskanym od Międzynarodowej Federacji CK i CP oraz innych stowarzyszeń narodowych udało się zrealizować 35 programów pomocy dla powodzian.