Polski English PCK na Facebook.com PCK w portalu nasza-klasa
  • SPRAWOZDANIA
  • APELE
  • OGŁOSZENIA
  • PRACA
  • przetargi
  • WYDAWNICTWA
archiwum aktualności

AKTUALNOŚCI

Zakaz używania broni chemicznej 2017-04-27

Konwencja o zakazie prowadzenia badań, produkcji, składowania i użycia broni chemicznej oraz o zniszczeniu jej zapasów z dnia 13 stycznia 1993 powstała w celu zebrania w jednym dokumencie wcześniejszych ustaleń i wprowadzenia nowych, które regulują niezwykle istotną kwestię użycia i posiadania jednego z typów broni nieróżnicujących.

Pierwsza regulacja na arenie międzynarodowej, która  wprowadziła zakaz używania gazów bojowych oraz broni bakteriologicznej pojawiła się w skutek zastosowania takiej broni w czasie I wojny światowej. W 1925 roku podpisano w Genewie Protokół w sprawie zakazu używania na wojnie gazów duszących, trujących lub podobnych oraz środków bakteriologicznych (Protokół Genewski). Innym aktem prawa międzynarodowego dotykającym problemu broni nieróżnicującej była Konwencja o zakazie prowadzenia badań, produkcji i gromadzenia zapasów broni bakteriologicznej (biologicznej) i toksycznej oraz o ich zniszczeniu, podpisana w Londynie, Moskwie i Waszyngtonie w 1972 roku. Biorąc pod uwagę rozwój chemii i możliwość wykorzystania tych samych substancji zarówno w celach pokojowych jak i militarnych, konieczne było zebranie oraz potwierdzenie wprowadzonych wcześniej zakazów. Jednocześnie zaistniała konieczność uwierzytelnienia możliwości prowadzenia badań w dziedzinie chemii oraz budowy legalnych zasad obrotu substancjami niebezpiecznymi. 

Najważniejsze postanowienia Konwencji z 1993 roku wprowadzają całkowity zakaz badań, produkcji, nabywania, gromadzenia, przechowywania lub przekazywania komukolwiek broni chemicznej. Dokument zakazuje również użycia oraz przygotowania do użycia takich środków bojowych. Państwa-Strony Konwencji zobowiązują się, że w żadnych okolicznościach nie będą pomagać, zachęcać, lub skłaniać kogokolwiek do podejmowania działań zabronionych przez Konwencję. Dodatkowo, ten akt prawny nakłada obowiązek zniszczenia zapasów broni chemicznej, która znajduje się w jurysdykcji danego państwa oraz broni, która została porzucona na terytorium innego państwa. Konwencja również nakazuje obowiązek niszczenia instalacji do produkcji broni chemicznej oraz zakazuje używania chemicznych środków policyjnych w operacjach militarnych. 

W celu realizacji postanowień Konwencji, Państwa-Strony powołały Organizację ds. Zakazu Broni Chemicznej. Siedzibą organizacji jest Haga, a każde z państw będących stroną Konwencji jest jednocześnie jej członkiem. W dziedzinie objętej regulacjami Konwencji uprawienia Organizacji są bardzo szerokie. Między innymi powołana jest Rada Naukowo-

Doradcza, której celem jest doradztwo w dziedzinie nauki i techniki w zakresie Konwencji. Organizacja ma sposobność zareagowania w przypadku naruszenia postanowień tego aktu prawnego. Jednym z narzędzi działania jest możliwość wszczęcia procedury zażądania wyjaśnienia. Wdraża się ją w sytuacji, w której pojawiają się wątpliwości co do tego, czy przestrzegane są zapisy konwencji. Państwa-Strony również mogą zażądać przeprowadzenia inspekcji w każdym obiekcie lub miejscu na terytorium innego Państwa, w celu wyjaśnienia wszelkich pojawiających się niejasności. 

Konwencja nie wpływa na możliwość rozwijania przez państwa zdolności do samoobrony przed potencjalnymi atakami chemicznymi czy też biologicznymi. W ramach ułatwienia państwom dostępu do adekwatnej wiedzy technicznej, został utworzony, a następnie udostępniony bank danych o środkach pozwalających na ochronę przed bronią chemiczną. Eksperci służą również pomocą w tworzeniu programów rozwijających techniki ochrony przed taką bronią. Utworzono mechanizm wystąpienia o pomoc międzynarodową w postaci materiałów, które mogą chronić w przypadku użycia lub podejrzenia użycia środków chemicznych. 

W chwili obecnej tylko 4 państwa na świecie nie są stroną Konwencji. Są to: Egipt, Izrael, Sudan Południowy i Korea Północna.

powrót

Wersja do druku