Polski English PCK na Facebook.com PCK w portalu nasza-klasa
  • SPRAWOZDANIA
  • APELE
  • OGŁOSZENIA
  • PRACA
  • przetargi
  • WYDAWNICTWA
archiwum aktualności

AKTUALNOŚCI

NON OMNIS MORIAR – 31 października 2017 roku. 2017-10-31

„Umarłych wieczność dotąd trwa, dokąd pamięcią się im płaci” – W. Szymborska. W tym szczególnym czasie wspominamy pamięć osób zasłużonych dla Polskiego Czerwonego Krzyża, które spoczęły za „Bramą wielkiej ciszy”:

POCHOWANI NA CMENTARZU STARE POWĄZKI

ALFONS KÜHN (1878-1944)

Prezes Zarządu Głównego Polskiego Czerwonego Krzyża w latach 1935 - 1937 Inżynier, działacz państwowy II Rzeczypospolitej, poseł na Sejm III kadencji, minister komunikacji w kilku rządach II RP. Pochowany w kwaterze nr 85.

LUDWIK  DAROWSKI (1881-1948)

Prezes Zarządu Głównego Polskiego Czerwonego Krzyża w latach 1927 –1934, minister pracy i polityki społecznej (od 1921 do 1924), wojewoda łódzki i krakowski. Pochowany w kwaterze nr 213.

MARIA  HRABINA TARNOWSKA, z książąt Światopełk-Czetwertyńskich (1880-1965)

Od października 1939 do 27.07.1944 Wiceprezes Zarządu Głównego Polskiego Czerwonego Krzyża. Od 01.09.1927 do października 1939 członek Zarządu Głównego Polskiego Czerwonego Krzyża Przewodnicząca Korpusu Sióstr PCK. W czasie I wojny światowej pracowała jako sanitariusz  czołówki Czerwonego Krzyża. Po wojnie weszła w skład zarządu Polskiego Czerwonego Krzyża. W 1942 roku została aresztowana i przez kilka miesięcy była  więziona na Pawiaku. Po zwolnieniu wstąpiła do konspiracji, gdzie  uzyskała stopień porucznika AK. W trakcie Powstania Warszawskiego  z  racji wysokiej pozycji społecznej i doświadczenia delegowano ją – z ramienia PCK - do rozmów z Niemcami na temat ewakuacji ludności cywilnej. Negocjacje te umożliwiły wyprowadzenie w dniach 8-10 września 1944 z Warszawy 20-25 tysięcy osób - głównie kobiet, dzieci i starców. Brała również udział  w negocjacjach kapitulacyjnych Powstania Warszawskiego. Pochowana w kwaterze nr 7.

JÓZEF  JAKÓBKIEWICZ (1892-1953)

Polski lekarz i działacz społeczny, współzałożyciel (wraz z Anną Bilkiewicz) i wiceprezes Polskiego Komitetu Ratunkowego Dzieci Dalekiego Wschodu. Komitet ten za cel postawił sobie sprowadzenie przybywających na Syberii polskich dzieci do ojczyzny. Wysłannicy Komitetu przemierzali całą Syberię  szukając w ochronkach, przytułkach i sierocińcach polskich dzieci i wysyłając je do Władywostoku. W tych trudnych dniach wielką pomoc Komitetowi  okazała Cesarzowa Japonii Sadako, Japoński Czerwony Krzyż, rząd Japonii oraz naród japoński. W latach 1920-1922 na mocy zawartych umów japońskie statki przewiozły z Władywostoku do portu Tsuruga około 800 polskich dzieci, które następnie po kilku miesiącach spędzonych w Tokio udawały się w daleką drogę do Polski dwiema trasami: albo przez Szanghaj, Hong Kong, Singapur, Port Said i Londyn do Gdańska, albo przez Seattle, Nowy Jork, Londyn. Pochowany w kwaterze 93.

ZYGMUNT  ZABOROWSKI

Prezes Zarządu  Głównego Polskiego Towarzystwa Czerwonego Krzyża w latach 1926-1927 oraz wiceprezes Komitetu Głównego Polskiego Czerwonego Krzyża w latach 1927-1934. Pochowany w kwaterze  169.

STANISŁAW KELLES-KRAUZ (1883-1965)

Rodzina Kelles-Krauzów wywodziła się z Inflant. Stanisław - syn Michała Kelles-Krauz -  uczestnika Powstania  Styczniowego z zawodu był lekarzem, senatorem  II RP w latach 1928-1930 oraz wiceprezesem PCK.

POCHOWANI NA CMENTARZU KOMUNALNYM POWĄZKI WOJSKOWE

ALEKSANDER OSIŃSKI (1870-1956)

Prezes Zarządu Głównego Polskiego Czerwonego Krzyża 1937- 1940, Senator w II RP, generał dywizji wojska Polskiego II RP, odznaczony Orderem Virtuti Militari. Przed wybuchem II wojny światowej gen. Osiński przebywał wraz z delegacją w USA, gdzie negocjował zakup nowoczesnych sanitarek dla armii. Tam zastał go wybuch wojny gen. Osiński pozostał na Zachodzie, gdzie kierował pracami ZG PCK na Uchodźstwie w Londynie. Pochowany w kwaterze A15.

MAŁGORZATA  ŻMUDZKA (1883-1944)

W latach 1929-1937 asystentka dyrektora PCK, w latach 1937-1942 dyrektor w Warszawskiej Szkole Pielęgniarskiej PCK. Członek Komisji Ustawy o Pielęgniarstwie, w latach 1942-1944 przełożona pielęgniarek w Szpitalu PCK na ul. Smolnej 6. Zginęła w wrześniu 1944 roku na terenie szpitala niosąc pomoc rannym. Pochowana w kwaterze A27.

ALEKSANDER  ŻABCZYŃSKI  (1900-1958)

Aktor teatralny, kabaretowy i filmowy, jeden z najpopularniejszych polskich aktorów dwudziestolecia międzywojennego. W 1946 roku  pracował w Polskim Czerwonym Krzyżu w Salzburgu. Pochowany w kwaterze A29.

WŁADYSŁAW  GORCZYCKI (1881-1945)

Lekarz. Był komisarzem rządowym ds. PTCK, od 1936r. dyrektorem Polskiego Czerwonego Krzyża. W czasie I wojny światowej był zastępcą lekarza naczelnego szpitala I Polskiego Korpusu gen. Dowbora-Muśnickiego, po odzyskaniu przez Polskę niepodległości w stopniu  kapitana-lekarza  pracował w Szpitalu Ujazdowskim w Warszawie, pod koniec 1918 r. został dyrektorem szpitala przy ul. Smolnej. W czasie okupacji ściśle włączył się do pracy w konspiracji, natomiast podczas Powstania Warszawskiego w kamienicy przy ul. Brackiej 23 zostały zorganizowane szpitale PCK, które działały do  końca trwania  walk. Pochowany w kwaterze A25.

LUDWIK CHRISTIANS (1902-1956)

Prezes, wiceprezes i skarbnik Zarządu Głównego Polskiego Czerwonego Krzyża, adwokat, filister korporacji akademickiej Concordia, poseł na Sejm, działacz Rady Głównej Opiekuńczej. Pochowany w kwaterze II B25.

Pochowani w innych miejscach w Polsce i poza jej granicami:

Leszek Mizieliński (1954 Kolonia Sielce – zm. 2017 w Warszawie)

Członkiem Zarządu Głównego od stycznia 2010 do czerwca 2016 roku,  w latach 2014-2016 był wiceprezesem Polskiego Czerwonego Krzyża. W latach 2007-2009 był prezesem Mazowieckiego Oddziału Okręgowego PCK, natomiast od 2010 delegatem  Mazowieckiego OO PCK na Krajowy Zjazd PCK. Z inicjatywy pana Mizielińskiego, od kilku lat w rocznice Powstania Warszawskiego w sierpniu i w dzień zaduszny w listopadzie pracownicy PCK odwiedzają mogiły osób zasłużonych dla Polskiego Czerwonego Krzyża, którzy realizując idee Czerwonego Krzyża oddali swe życie służąc Polsce.

Paweł Jan książę Sapieha (1860 w Gumniskach, zm. 1934 w Siedliskach)

Pochodził z krasiczyńskiej linii rodu, która nosi tytuł książęcy i przydomek Kodeński. Jego bratem był słynny kardynał Adam Stefan Sapieha – wychowawca i opiekun Karola Wojtyły – późniejszego Jana Pawła II. Od 1918 roku był Prezesem Galicyjskiego Towarzystwa  Czerwonego Krzyża we Lwowie. Od 4.05.1919 - do 7.08.1919 roku był pierwszym Prezesem  Komitetu Głównego Polskiego Towarzystwa Czerwonego Krzyża.

Józef Haller von Hallenburg  (ur. 1873 w Jurczycach, zm. 1960 w Londynie)

Generał broni Wojska Polskiego, legionista, harcmistrz, działacz polityczny i społeczny, brat stryjeczny gen. Stanisława Hallera, kawaler Orderów: Orła Białego i Virtuti Militari. Od 27 sierpnia 1920 do 31 lipca 1926 był Prezesem Komitetu Głównego Polskiego Czerwonego Krzyża. W 1921 powołał do życia Koła Młodzieży PCK co zainicjowało dzisiejszy Ruch Młodzieży  PCK.

Henryk hrabia Potocki (1868 r. w Warszawie, 1958 r. w Montrésor we Francji)

Polityk konserwatywny, działacz społeczny. W swoich dobrach rozwinął przemysł przetwórczy, w tym cukrownię w Silniczce, jedną z siedmiu największych w Polsce oraz  zakłady metalurgiczne w Koniecpolu. W czasie I wojny światowej współpracował z Romanem Dmowskim i Ignacym Janem Paderewskim. Był członkiem Rady Stanu w 1918. W latach 1923-1937 pełnił funkcję Prezesa i wiceprezesa Polskiego Czerwonego Krzyża.

Kazimierz Skarżyński (1887 w Kroczewie pod Płońskiem, zm. 1962 w Calgary Kanada)

Sekretarz generalny PCK. W 1943 przewodził on grupie PCK podczas wyjazdu do Smoleńska i Katynia (kwiecień). Na miejscu podjął decyzję o polskiej ekshumacji. Wynegocjował z Niemcami status i warunki pracy komisji technicznej, przeciwstawiając się – w warunkach osobistego zagrożenia – planom wykorzystania PCK dla działań niemieckiej propagandy.

powrót

Wersja do druku