Polska Kampania

Polska Kampania jest częścią Światowej Kampanii na Rzecz Zakazu Min Przeciwpiechotnych, w ramach której organizacje pozarządowe i Stowarzyszenia Krajowe Czerwonego Krzyża i Czerwonego Półksiężyca współdziałają dla całkowitej eliminacji min przeciwpiechotnych. Ośrodek Upowszechniania MPHKZ stara się stworzyć koalicję z innymi polskimi organizacjami by w ten sposób upowszechnić wiedzę o światowym problemie jaki stanowią obecnie miny przeciwpiechotne, a także przemawiać silnym głosem w dialogu z polskimi władzami. Częścią strategii polskiej kampanii jest uzyskiwanie poparcia osób publicznych, powszechnie uznawanych autorytetów, które poprzez swą popularność i akceptację polskiego społeczeństwa będą mogły naświetlić problem szerszej publice. Kampania stara się również dotrzeć do polskiego społeczeństwa poprzez współpracę z mediami w ramach dużych projektów, jak wystawy fotograficzne, konferencje naukowe, czy strona internetowa.

Czy w Polsce istnieje problem min przeciwpiechotnych?

Polska podpisała Konwencję Ottawską w 1997 r. wraz z innymi 121 państwami. Niestety dotychczas Rząd RP nie ratyfikował Konwencji. Polska jest jedynym, obok Wysp Marshalla, pierwotnym sygnatariusza Konwencji, któremu nie udało się dokonać ratyfikacji traktatu 10 lat po jego podpisaniu. Wszystkie państwa Unii Europejskiej, z wyjątkiem Finlandii, oraz ogromna większość sąsiadów Polski, w tym Białoruś i Ukraina są stronami Konwencji.
Polska nadal składuje blisko milion min przeciwpiechotnych, w tym dwa rodzaje: PMD-6 oraz MON.
Po II wojnie światowej Polska była najprawdopodobniej najbardziej "zaminowanym" krajem na świecie: ponad 80% terytorium Polski było zanieczyszczone minami oraz innymi niewybuchami. W okresie powojennym usunięto ponad 80 milionów min. Od 1945 r. miny pochłonęły życie ponad 4 000 Polskich cywilów oraz raniły kolejne 8 000. Do dnia dzisiejszego na terytorium Polski są znajdowane duże ilości min i innych niewypałów, które wciąż ranią i zabijają Polskich obywateli. Ponadto, Polscy żołnierze służący w misjach pokojowych i stabilizacyjnych, szczególnie w Afganistanie i Iraku, narażają swoje życie i zdrowie.
Każdego roku Polscy saperzy znajdują i usuwają kilkaset min oraz kilkadziesiąt innych niewybuchów na terytorium Polski. W 2006 r. usunięto: 1 186 min oraz 76 512 innych niewybuchów. Co roku w Polsce ginie lub jest rannych kilkanaście osób w wyniku eksplozji niewybuchów i min: w 2006 r. 21 osób (w 2005: 29 osób).

Czym jest mina?

Miną lądową określa się urządzenie wybuchowe, zadaniem którego jest okaleczenie bądź uśmiercenie osoby, która nieświadomie je uruchomi. Mogą być umieszczane pod, nad, bądź w pobliżu powierzchni ziemi. Biorąc pod uwagę przeznaczenie i czas działania min, są one całkowicie "niewybredne", ranią nie tylko żołnierzy, ale przede wszystkim osoby cywilne i to długo po zakończeniu działań zbrojnych.
Miny przeciwpiechotne są coraz częściej wykorzystywane w celu terroryzowania ludności cywilnej, w szczególności w konfliktach wewnętrznych. Odcinają bowiem dostęp do wody, pól uprawnych i dróg. Ludności pozostaje wybór głodu, bądź ryzykowania własnego życia. W szczególnym niebezpieczeństwie znajdują się dzieci, dla których pokusa zabawy minami i niewybuchami jest nieraz nie do odparcia, w wyniku czego padają ofiarami podczas najbardziej niewinnych zajęć jak choćby zbierania drewna na ognisko czy wycieczek do lasu.

Dlaczego należy zakazać używania min?

Miny nie wybierają swoich ofiar, nie odróżniają cywila od żołnierza, przyjaciela od wroga, dorosłego od dziecka. Zabijają, powodują poważne obrażenia i niepotrzebne, długotrwałe cierpienia, nawet mimo udzielonej na czas pomocy medycznej. Na początku lat 90. pustoszący efekt działania min przeciwpiechotnych stał się źródłem narastającego problemu związanego ze śmiercią, obrażeniami i cierpieniem.
"Miny mogą być określane mianem nigdy nie chybiających bojowników, uderzających na ślepo, noszących broń w ukryciu i mordujących na długo po wygaśnięciu konfliktu. W istocie są największym pogwałceniem międzynarodowego prawa humanitarnego, będąc ślepym terroryzmem" - delegat MKCK.

Problem na Świecie.

Ponad 75 krajów, we wszystkich regionach świta, dotkniętych jest do pewnego stopnia problemem min lub niewybuchów. Jednymi z najbardziej zanieczyszczonych minami terytoriów są: Afganistan, Angola, Burundi, Bośnia i Hercegowina, Kambodża, Czeczenia, Kolumbia, Irak, Nepal i Sri Lanka. Każdego roku liczba osób rannych lub zabitych od wybuchu miny/niewybuchu wzrasta o 15,000 - 20,000. Oznacza to 1,500 nowych ofiar każdego miesiąca, 40 nowych ofiar każdego dnia, 2 nowe ofiary co godzinę.

Czym jest Traktat Ottawski?

Traktat Ottawski o zakazie stosowania min przeciwpiechotnych jest konwencją zakazującą używania, składowania, produkcji, pozyskiwania i przekazywania min przeciwpiechotnych, zobowiązującą do zniszczenia zarówno tych zmagazynowanych, jak i tych, znajdujących się już w ziemi.

W jaki sposób Traktat Ottawski pomaga ofiarom min?

Mimo że każda ze stron Traktatu odpowiedzialna jest w ramach swojego terytorium za opiekę nad ofiarami min, to wiele spośród państw dotkniętych tym problemem nie jest w stanie dostarczyć im koniecznej pomocy. Dlatego też Konwencja obliguje państwa-strony do udzielenia pomocy w usuwaniu min, prowadzeniu programów uwrażliwiających na zagadnienia, opieki i rehabilitacji ofiar, jak również ich społeczno-ekonomicznej reintegracji w miarę możliwości. Państwa dotknięte problemem są uprawnione do wystąpienia i uzyskania pomocy od innych sygnatariuszy traktatu oraz ONZ, Międzynarodowego Komitetu Czerwonego Krzyża czy organizacji pozarządowych.

Które państwa są stronami Traktatu Ottawskiego?

156 państw ratyfikowało bądź przystąpiło do traktatu. Jedynie 39 pozostaje poza jej zasięgiem. 2 państwa (Polska i Wyspy Marshalla) są wprawdzie sygnatariuszami Traktatu, jednakże nie jest on jeszcze wobec nich wiążący.

Wszystkie Państwa muszą działać:

Nawet państwa nie mające problemu min przeciwpiechotnych mogą odegrać ważną rolę w ich zniszczeniu. Kraje te mają moralny obowiązek przystąpienia do Konwencji Ottawskiej, do jej promowania oraz, o ile to możliwe, do udzielania pomocy państwom jej potrzebującym.

Każdy z nas może pomóc:

działania prowadzone przez zwykłych obywateli, grupy społeczne i organizacje pozarządowe to jeden z głównych sposobów by skłonić rządy państw do przestrzegania zobowiązań konwencji i eliminacji min przeciwpiechotnych z użycia. Pamiętajmy, że to działania osób takich jak ty i ja skłoniły państwa do podpisania konwencji i doprowadziły do jej wejścia w życie.

Polski Czerwony Krzyż od wielu lat aktywnie uczestniczy w działaniach, których celem jest ratyfikacja przez Polskę Konwencji Ottawskiej, a tym samym eliminacja min przeciwpiechotnych z uzbrojenia polskiej armii. Ośrodek Upowszechniania Międzynarodowego Prawa Humanitarnego organizuje akcje informacyjne, konferencje, wystawy i spotkania podnoszące świadomość o globalnym kryzysie humanitarnym, jaki użycie min spowodowało w ciągu dziesięcioleci wśród ludności cywilnej w niemalże wszystkich rejonach świata.

Materiały do pobrania:
Ulotka ”Położyć kres erze min”
Ulotka „10 lat Konwencji Ottawskiej o Zakazie Min Przeciwpiechotnych”

Linki:
www.stop-minom.pck.org.pl - Położyć kres erze min
www.icbl.org - Międzynarodowa Kampania na Rzecz Zakazu Min Przeciwpiechotnych
www.icrc.org/ihl.nsf/FULL/580?OpenDocument - tekst Konwencji Ottawskiej (ang.)
www.mineaction.org - Organizacja Narodów Zjednoczonych
www.apminebanconvention.org - Proces Ottawski